Ośrodek Kultury

Działacze kultury, znane osoby, twórcy współpracujący z Ośrodkiem Kultury w Ryglicach

Osoby związane z gminą Ryglice a także z działalnością kulturową

Artur Stanisław Dubiel – doktor nauk humanistycznych, członek m.in. Stowarzyszenia Autorów Polskich i Związku Literatów Polskich /ur. w Ryglicach w 1923r. zm. w 1998r. w Lemborku. Podczas wojny działał w ruchu oporu. Ukończył Liceum Handlowe w Poznaniu, Studium Ekonomiczne Biur Projektowych NOT w Warszawie i o podobnym profilu NOT w Krakowie, absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu; uzyskał tytuł doktora. nauk humanistycznych. W latach 1945 – 57r. pracował w radach narodowych w Wicku i Lęborku, do 1982r. w Biurze Projektów Inwestycji „Społem” w Gdańsku. W latach 1949 – 85 zajmował się publicystyką, współpracując z wieloma agencjami prasowymi krajowymi oraz zagranicznymi.

Debiutował w 1956r. w Echu Ziemi Lęborskiej; jego dorobek, to około 27 pozycji książkowych. Są wśród nich m.in.:

„Miasteczko nad Szwedką” – (1987)

„Księga Tarnowskich Wspomnień: Miasto mojej młodości”, - (Tarnów 1989)

„W panoramie Podkarpacia”- (1991)

„Z życia za sobą” – (Słupsk 1991)

„Z opowieści tarnowskich uliczek” – (1991)

„Z myślą o tobie” – (1992)

„Pogórze Karpackie” – (Ryglice 1998)

Mieczysław Jastrun – prozaik, poeta i eseista (1903 – 1983). Dzieciństwo i młodość spędził w Ryglicach; uczęszczał do szkoły powszechnej w Ryglicach prawdopodobnie w latach 1910 – 1915. Mieszkał w budynku ratusza ryglickiego. Debiutował utworem „Spotkanie w czasie” – 1929r.

Autor książek – m.in.:

„Rzecz ludzka” – 1949r.

„Barwy Ziemi” – 1951r.

„Poezja i prawda” – 1955r.

„Smuga światła” – 1983r.

Przekładał z rosyjskiego, niemieckiego, francuskiego.

Wacław Boratyński – malarz, ur. się w 1908r. w Ryglicach, zginął w 1939r. we Lwowie. Talent W. Boratyńskiego został zauważony przez ks. Pobisa – rygliczanina, członka Kongregacji Oratorium św. Filipa Mateusza na św. Górze pod Gostyniem, który sprawował nad nim swoją opiekę. Po ukończeniu gimnazjum i krótkim pobycie w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a następnie w Krakowskiej Szkole Przemysłu Artystycznego, zetknął się ze sztuką i filozofią Stanisława Szukalskiego.

W 1929r. zwolennicy sztuki Szukalskiego utworzyli grupę pod nazwą Szczep Herbu Rogate Serce. Wacław został prezesem grupy i przyjął przydomek „Pracowity z Ryglic”. Pod wpływem Szukalskiego Boratyński wypracował własny styl w technice i rysunku.

Do cenniejszych prac artysty z tego okresu należy: „Tryptyk Cecora”, „Batory”, „Władysław Warneńczyk”, „Heretyk”, „Pierwszy i ostatni z rodu”. Swoje dzieła wystawiał w Krakowie, Katowicach, Warszawie, Poznaniu, Łodzi, Lwowie, Zakopanem, Bydgoszczy oraz dwukrotnie w 1933 i 1939 w Chicago. Boratyński dużo czasu poświęcał plastyce użytkowej, polichromii, projektowaniu znaczków i kart pocztowych. Uznanie przyniosły mu ilustracje i projekty okładek do książek. Największe uznanie zyskał Wacław Boratyński w konkursie ogłoszonym przez Ministerstwo Poczty i Telegrafu na projekt znaczków pocztowych z okazji 20 rocznicy niepodległości. Zginął w 1939r. we Lwowie mając zaledwie 31 lat.

Józef Nocek – (1880 – 1955) poeta „spod strzechy” ur. w Jodłowej w powiecie pilzneńskim, od 1921r. zamieszkał w Rygliczch. Związany z obozem centrowo - prawicowym. Był przede wszystkim poetą, w mniejszym stopniu pisarzem ludowym; samouk, autor wierszy lirycznych, okolicznościowych, satyr. W 1908r. wydał tomik „ z serca pod siermięgą”. Jego poetyckim wzorem stała się Maria Konopnicka, którą uważał za „pieśni polskiej królową”. Zdecydowana większość jego wierszy ma charakter patriotyczny i religijny ,wypowiada się w nich językiem i stylem kolęd, popularnych pieśni kościelnych i patriotyczno - okolicznościowych.

W dorobku pisarskim pozostawił dzieło: „Zwyczaje ludu wiejskiego i jego obyczaje w Jodłowej w czasach pańszczyźnianych”, /Ryglice 1949/ i „Pamiętnik mój wierszem pisany 1945 – 1955”.

Twórcy ludowi

ANNA MYSZKOWSKA (KOWALOWA)

Anna Myszkowska – z domu Słaby, urodziła się 16 lipca 19 51r. w Uhryniu k/Krynicy i tam się wychowała. Z domu rodzinnego wyniosła zamiłowanie do uprawiania sztuki ludowej której uczyła się właśnie w swych rodzinnych okolicach. Po wyjściu za mąż za Edwarda Myszkowskiego zamieszkała w rodzinnej miejscowości męża –Kowalowej. Wspólnie z mężem prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne a w wolnych chwilach oddaje się swojej wielkiej pasji –sztuce ludowej. Kiedy w 1986 r. znalazła się jako jedna z pierwszych członkiń zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala” jasnym się stało że jej twórczość będzie się mogła rozwijać, nabierze blasku .Pani Ania uprawia śpiew ludowy, tworzy przepiękne hafty, plastykę obrzędową, bibeloty. Za pomocą igły i nici stworzyła piękne obrazy, serwety, obrusy, za pomocą haftu potrafi przyozdobić bluzki, gorsety .Jest prawdziwą mistrzynią w takiej dziedzinie jak plastyka obrzędowa. Jej wieńce żniwne były wielokrotnie nagradzane , do największych sukcesów należy zaliczyć : II miejsce w konkursie wieńca dożynkowego na Dożynkach Wojewódzkich w 1997 w Tuchowie, I miejsce w analogicznym konkursie w 1998 r. w Klikowej czy trzykrotne zdobycie nagrody głównej na Małopolskim Konkursie Wieńca Dożynkowego w Radomyślu Wielkim. Również w plastyce obrzędowej związanej z okresem Wielkanocy odnosiła sukcesy, wspaniale przyozdabiane jej rękami pisanki były nagradzane, niektóre trafiły na wystawę do Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Dodać należy jeszcze wyróżnienie zdobyte razem z zespołem śpiewaczym na XVII Wojewódzkim Konkursie Zespołów Folklorystycznych, Kapel i Spiewaków Ludowych w Szczurowej aby przyznać że jej twórczość została zauważona w regionie i nagrodzona. Jednak dla pani Ani najważniejsze jest, jak sama mówi zamiłowanie i tworzenie ciągle nowych dziełek. To jej daje największe szczęście.

KRYSTYNA PIĄTEK (RYGLICE)

Urodziła się w 1959 r. w Ryglicach. Szkołę Podstawową ukończyła w swojej rodzinnej wsi Woli Lubeckiej, malowniczo położonej w gminie Ryglice. Po ukończeniu szkoły średniej mieszka i pracuje w Ryglicach w Przedszkolu Publicznym jako przedszkolanka. Bogata w kulturę ludową rodzinna wieś i wrodzone talenty plastyczne ukształtowały osobowość pani Krystyny. Jest wrażliwą na piękno, pełną pomysłowości mistrzynią plastyki obrzędowej naszego regionu, zwłaszcza okresu Wielkanocy. Do swych największych sukcesów zalicza; zdobycie pierwszej nagrody w Gminnym Konkursie na Pisankę Ludową i Plastykę Obrzędową w Ryglicach w latach:1996/97/98//99 oraz 2000-2008, zdobycie I, II i III nagrody oraz wyróżnienia w Wojewódzkim Konkursie w Tarnowie organizowanym przez Tarnowską Agencję Rozwoju Regionalnego. W latach 2000-2008 również odnosiła sukcesy na Regionalnym Konkursie na Pisankę Ludową i Plastykę Obrzędową w Tarnowie organizowanym przez Małopolskie Centrum Kultury w Nowym Sączu, jako twórca indywidualny. Jest również nagradzaną na gminnych konkursach twórczynią pięknych i pomysłowych szopek Bożonarodzeniowych. Oprócz swych zdolności manualnych jest znawcą obrzędów i obyczajów ludowych którymi dzieli się poprzez publikacje w lokalnym piśmie „W Paśmie Brzanki”.

EDWARD STEPEK (1916 – 2003) (RYGLICE)

Urodził się 15 września 1916 r. w rodzinie o dużych tradycjach artystycznych, spokrewniony był bowiem ze znanym w Polsce artystą –malarzem Wacławem Boratyńskim. Artysta ludowy, malarz, rzeźbiarz który zdążył w ciągu swego życia wróść na stałe w pejzaż Ryglic. Uprawiał malarstwo olejne o tematyce sakralnej, był również pejzażystą – na jego obrazach często odnaleźć można elementy krajobrazów ryglickich. Zajmował się również rzeźbą w drewnie i kamieniu, jest twórcą wielu przydrożnych kapliczek a jego rzeźby sakralne zdobią kościoły, tak jest z aniołami naturalnej wielkości które znajdują się w kościele parafialnym w Ołpinach czy refektarzem będącym w posiadaniu Ojców Redemptorystów w Tuchowie. Zaprojektował makietę kościoła w Górze Ropczyckiej. Jego artystyczne prace, towarzyszyły historii Ryglic i zarazem ją tworzyły - tak jest niewątpliwie z „dziełem jego życia” – zaprojektował i wykonał Krzyż na Galii Górnej, postawiony jako wotum wdzięczności za wybór Papieża Polaka który stał się miejscem spotkań modlitewnych mieszkańców Ryglic i nie tylko. Na trwałe wpisał się w pamięć rygliczan , choć jego prace które wywędrowały w Polskę i za granicę do Francji, Belgii czy Stanów Zjednoczonych będą o Nim mówić jeszcze długo.

stepek-m

ANDRZEJ NALEPKA (KOWALOWA)

Muzyk, współzałożyciel i kierownik zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala”, animator kultury ludowej w regionie, odznaczony medalem. Z zespołem ludowym wystąpił na dziesiątkach festiwali, przeglądów, festynów na terenie Polski – regionu południowo- wschodniej, jak również na Węgrzech wielokrotnie nagradzani.

nalepka_2-m

RYSZARD WIŚNIOWSKI (RYGLICE)

Urodził się 5 marca 1966 r w Ryglicach gdzie do tej pory mieszka i tworzy. Oprócz rzemieślniczej produkcji znajduje czas na tworzenie prac z dziedziny kowalstwa artystycznego jak; świeczniki, popielniczki, imitacje broni białej, bramy, balustrady, kinkiety, żyrandole, elementy dekoracyjne .

LESZEK LISZKA (KOWALOWA)

Śpiewak ludowy, gawędziarz, drużba weselny, wieloletni solista zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala”, przedstawiciel młodego pokolenia twórców ludowych który mimo panujących trendów i mód i na przekór wszechogarniający nas pop kulturze krzewi i pielęgnuję kulturę ludową. W swoim życiu artystycznym został nagrodzony.

PIOTR STAŃCZYK (ZALASOWA)

Artysta malarz, ur. 27 V 1927r. w Zalasowej gdzie mieszka i tworzy do dzisiaj; uprawia malarstwo olejne o tematyce sakralnej, maluje pejzaże i portrety. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju oraz w Niemczech, Francji, Kanadzie, USA. Wystawa indywidualna GOK Ryglice 1998r.W 1999 r. podczas Konkursu Seniorów w Tarnowie nasz twórca zdobył I miejsce i nagrodę główną a podczas Zlotu Twórców Regionalnych otrzymał Medal Zasłużonego Twórcy z rąk starosty Powiatu Tarnowskiego P. Michała Wojtkiewicza.

LUDWIKA DOMINIEWSKA (1927 - 2009) (ZALASOWA)

Rodowita zalasowianka, urodzona 10 stycznia 1927 r. jest typem społecznika, animatorem życia kulturalnego we wsi, twórczynią władającą różnymi dziedzinami sztuki ludowej. Całe swoje życie spędziła w swojej wsi, tu ukończyła szkołę podstawową, wyszła za mąż, urodziła i wychowała czworo swoich dzieci jednocześnie będąc aktywną uczestniczką życia społecznego parafialnego. Przez 40 lat była przewodniczącą Koła Gospodyń Wiejskich w Zalasowej w którym oprócz swej „gospodarskiej” działalności związanej z hodowlą kurcząt, indyków itp. założyła i prowadziła ludowy zespół śpiewaczy „Zalasowianki”, który w latach osiemdziesiątych zdobywał nagrody i wyróżnienia na odbywających się w naszym regionie przeglądach. Jest świetną znawczynią tradycji i obrzędów ludowych, potrafi przygotować i wypiekać potrawy związane z okresami świątecznymi w/g starych, oryginalnych przepisów. Włada sztuką haftu, potrafi pięknie przyozdobić nim serwety, obrusy, chusty, z dużym znawstwem porusza się również w plastyce obrzędowej – tj. palmy, pisanki, kraszanki, wieńce żniwne. Od dziecka dużo i pięknie śpiewa stąd jej udział w zespole „Zalasowianki” i chórze parafialnym w których śpiewa aż po dzień dzisiejszy i nikt nie wyobraża sobie tych zespołów bez pani Ludwiki. Ciągle pozostaje aktywnym animatorem życia kulturalnego w swojej wsi wzbogacając swą osobowością różnorodne formy działalności.

MARIA KULA (ZALASOWA)

Z domu Legięć urodziła się 1950r. w Lubczy i tam spędziła młodość. Po wyjściu za mąż za Pana Józefa Kulę, zamieszkała w Zalasowej gdzie mieszka do chwili obecnej z mężem i synem Michałem. W młodości Pani Maria lubiła szydełkować, a obecnie odkryła nową pasję. Pani Maria jest osobą, która nie lubi marnować czasu, zawsze znajduje sobie jakieś zajęcie. I właśnie któregoś dnia podjęła próbę wykonywania ozdobnych wazonów. Zajęcie to sprawia autorce dużo radości i satysfakcji, stąd pomysły na nowe wzory. Autorka nie korzysta z zapożyczonych pomysłów, począwszy od projektu wszystko tworzy sama.